De klassieke PS4 (vaak PS4 Fat genoemd) en de PS4 Slim delen dezelfde AMD Jaguar achtkernprocessor en dezelfde AMD Radeon GPU. Hun spelcatalogus is strikt identiek. Wat hen scheidt, betreft het chassis, het thermisch beheer en enkele connectiviteitskeuzes die Sony heeft gemaakt tussen de lancering van het originele model en die van de Slim-versie.
Thermisch beheer en geluid: wat er echt verandert in het dagelijks leven
De PS4 Fat heeft een koelsysteem dat in 2013 is ontworpen. Na enkele jaren gebruik zorgt het stof dat zich op de radiator en de ventilator ophoopt voor wat de forums beschrijven als een “reactorgeluid”. Franse reparatieworkshopdocumenten bevestigen dat de Fat gevoeliger is voor thermische vervuiling dan de Slim.
Sony heeft de ventilatie op de Slim herzien. De ventilator is kleiner, het chassis is beter geventileerd en het lagere energieverbruik genereert minder warmte om af te voeren. In de praktijk blijft de Slim aanzienlijk stiller, zelfs na meerdere jaren zonder interne reiniging.
Met correct onderhoud (periodiek intern stofzuigen, voldoende ventilatie rond de console), kunnen beide modellen stabiel functioneren gedurende meer dan tien jaar. De meest voorkomende storingen raken de mechanische componenten (harde schijf, optische schijf), niet het moederbord of de GPU. Een tweedehands koper kan dus op een van beide modellen mikken zonder zich zorgen te maken over een voortijdige veroudering van de hardware.
Om de verschillen tussen de klassieke PS4 en de Slim op technisch vlak goed te begrijpen, zijn ventilatie en geluid de meest waarneembare criteria in het dagelijks leven.
Afmetingen, gewicht en connectiviteit van de PS4 Fat tegenover de PS4 Slim
De afmetingen zijn het meest zichtbare verschil. De PS4 Fat heeft een hoekig ontwerp en een imposantere uitstraling. De Slim vermindert aanzienlijk de omvang en het gewicht, wat de integratie in een tv-meubel of het transport vergemakkelijkt.
Wat de Slim wint
- Een dunnere en lichtere chassis, ontworpen voor beperkte ruimtes.
- Een compactere geïntegreerde voeding, met een significante daling van het energieverbruik in vergelijking met het originele model.
- Wi-Fi 5 (802.11ac), afwezig op de Fat die beperkt is tot Wi-Fi 4. Voor online gamen of streaming is het verschil in snelheid merkbaar.
Wat de Slim verliest
De PS4 Fat heeft een optische audio-uitgang (TOSLINK). Sony heeft deze verwijderd op de Slim. Gebruikers die een externe DAC of een soundbar via deze uitgang aansluiten, moeten gebruikmaken van HDMI of een audio-extractor, wat een adapter aan de setup toevoegt.
De Fat biedt ook een speciale aux-ingang voor de PlayStation Camera, die op de Slim is vervangen door een andere aansluiting. Voor spelers die de eerste generatie PlayStation VR gebruiken, blijven beide modellen compatibel, maar de bekabeling verschilt.
PS4 Slim in 2026: een console aan het einde van de industriële cyclus
Sony heeft officieel de productie van de PS4 stopgezet. De PS4 Slim is geen actief product meer, maar een console van de vorige generatie aan het einde van zijn industriële levenscyclus. Het geïnstalleerde park blijft massaal, en de tweedehandsmarkt voedt nog steeds ruim de aanbod.
Deze situatie heeft verschillende praktische gevolgen voor een koper:
- De tweedehandsprijzen van de Slim en de Fat blijven dalen, maar de Slim behoudt een iets hogere waarde dankzij zijn stille werking en compactheid.
- De PS4-spelcatalogus blijft toegankelijk via de PlayStation Store. Derde partijen blijven sommige compatibele titels uitbrengen, ook al zijn de grote releases nu gericht op de PS5.
- De reserveonderdelen (ventilator, voeding, Blu-ray-lezer) zijn nog steeds beschikbaar, maar de toevoer kan in de komende jaren afnemen.
De keuze tussen Fat en Slim in de tweedehandsmarkt hangt dus minder af van de brute kracht (identiek) dan van fysieke en praktische criteria.
Welk PS4-model te kiezen op basis van gebruik
Voor een klassiek woonkamergebruik (games, video-streaming, Blu-ray), biedt de Slim de beste balans tussen geluid, omvang en Wi-Fi-connectiviteit. Zijn recentere chassis en verlaagde energieverbruik maken het de logische keuze voor een console die meerdere uren aan blijft staan.
De Fat blijft interessant in twee specifieke gevallen. De eerste: een zeer krap budget, aangezien deze vaak goedkoper is dan de Slim op de tweedehandsmarkt. De tweede: een audio-setup die afhankelijk is van de optische TOSLINK-uitgang, die alleen op het originele model aanwezig is.
Wat betreft gameprestaties is er geen verschil. Dezelfde titel draait op dezelfde instellingen, met dezelfde frames per seconde, op beide machines. De DualShock 4-controller is compatibel met beide modellen zonder onderscheid, en de saves worden overgedragen via de PlayStation Plus-cloud of een USB-opslag.
Een vaak over het hoofd gezien punt: controleer de staat van de harde schijf vóór elke tweedehands aankoop. Dit is het component dat het snelst veroudert, en vervanging door een standaard SSD verbetert de laadtijden aanzienlijk op beide versies van de console.